Home > Nicaragua

Nicaragua

Watersnood in Nicaragua

Gepost op dinsdag 24 augustus 2010 door heleen - Tags: Actualiteit |

Vorige week meer dan twee uur vast gezeten aan een brug die overspoeld was door de rivier: moeten wachten tot het water gezakt was vooraleer we verder konden...

Vandaag met eigen ogen gezien hoe slecht de situatie voor heel het noorden van Nueva Segovia er uit ziet nu er een stuk van de weg in Orosi is weggespoeld. Al het leven dat achter dit punt ligt, is afgesloten van bevoorrading. Het leger heeft zijn spiksplinternieuwe Russische vrachtwagens van stal kunnen halen om een voorlopige weg door een weide te harden.

De balk bovenaan de foto is echt geen brug: het is de boord van de weg die bestond uit gewapend beton en daardoor is blijven hangen. Het "gat" dat achterblijft is wat de kracht van het water heeft meegevoerd...

Op de verjaardag van de schoonmoeder viert men Moederdag

Gepost op donderdag 27 mei 2010 door heleen - Tags: Actualiteit | UNAG |

In Nicaragua viert men Moederdag jaarlijks op 30 mei. Een dag die dezelfde proporties aanneemt als Kerstmis (maar geen wettelijke feestdag is :( Taarten met hartjes en bloemetjes, plastieken roosjes, knuffelberen en ander goeds moeten de smarten van de mama’s even doen vergeten.

30 mei werd in het leven geroepen als de dag van alle Nicaraguaanse mama’s want op die dag verjaarde Casimira Sacasa, de schoonmoeder van Anastasio Somoza. Anastasio was de laatste dictator in de Somoza-dynastie in Nicaragua.

Dinsdag vierden we Moederdag met de mama’s van een project in de UNAG. Ik was mee opgetrommeld en zou zorgen voor de taart. Op het voorziene vertrekuur was de taart wel al klaar maar ze was nog niet versierd. Geen probleem, ik zou wachten en achterna komen en ik zou het laatste stukje tot El Zapote wel wandelen. Het is jammer dat ik er geen foto van heb, maar Heleen heeft met deze taart in de lucht de rivier Santa Clara al springend van steen tot steen overgestoken. En ze heeft het gehaald (de taart)…

Miss Gay 2010

Gepost op zaterdag 15 mei 2010 door heleen - Tags: Actualiteit |

Gisteren was weer één van die memorabele dagen in Ocotal. Het was de nationale verkiezing van Miss Gay 2010. Een paar weken geleden was de kandidate voor Nueva Segovia al verkozen en nu streden vijf andere departementen voor de hoofdprijs. Om het plaatje duidelijk te maken: het ging wel degelijk om mannen die zich in vrouwenkleren op hun mooist laten zien. Het evenement wordt altijd ondersteund door CEPRESI, een plaatselijke organisatie die sensibilisatie en vormingen rond seksualiteit geeft en tegelijk seksuele diversiteit promoot.

Een collega die in Guatemala werkt, verwonderde er zich over dat dergelijk evenement kan georganiseerd worden in een Centraal-Amerikaans macholand. Maar het is eigenlijk niet zo ongelofelijk emanciperend…: zolang homo’s zich in de rol van clown wringen en we er allemaal eens goed mee kunnen lachen, is er geen probleem. Of zoals een vriend van hier opmerkte: “Het zijn gewoon venten met een pluim in hun kont.” Homo’s worden maar geduld wanneer ze zich voordoen als stereotiepe vrouwen, met veel make-up, korte rokjes en een iel stemmetje. Seksuele diversiteit wordt in het noorden van Nicaragua veel minder geduld wanneer mannen gewoon mannen blijven die andere mannen gewoon graag zien.

Het is allemaal de schuld van...

Gepost op maandag 26 april 2010 door heleen - Tags: Actualiteit | Politiek |

De politieke impasse waarin België zich bevindt, vond ook een weg naar de Nicaraguaanse kranten. Vorige vrijdag stond in de kranten hier dat de “Vlaming Yves Leterme donderdag voor de derde keer op rij het ontslag van zijn regering heeft aangeboden.”

“Leterme” zo gaat de krant verder, “die zichzelf de reputatie wist toe te eigenen van stuntelige politicus omwille van zijn miskleunen om de twee grote taalgemeenschappen van het koninkrijk dichter bij mekaar te brengen.”

Leterme heeft – ik citeer – ook regelmatig de Walen beledigd: “de creatie van België in 1830 was een historisch ongeluk” (dixit Leterme), het zingen van de Marseillaise wanneer hem gevraagd werd om het Belgisch volkslied in het Frans te zingen; hij zou ook “de intellectuele capaciteit van de Walen in vraag gesteld hebben met betrekking tot het leren van het Vlaams”.

“Ondanks het feit dat de partij van Leterme na de verkiezingen van 2007 de grootste van het land was, heeft hij een jaar later al het vertrouwen beschaamd van zowel zijn Vlaamse als Waalse bondgenoten.”

Het korte artikeltje wijst over de hele lijn met een beschuldigende vinger naar Leterme. Nu, ik ben geen aanhanger van de man, maar ik weet wel dat de context in België iets ingewikkelder in mekaar zit dan het probleem Leterme. Niet alles wat nu fout loopt, is de schuld van de man. De manier van schrijven over de mislukking van Leterme II is echter wel typerend hoe in Nicaragua in het algemeen bericht wordt over de perikelen van de Nicaraguaanse politiek.

Is er armoede in Nicaragua, het is de schuld van Daniel*. Is er corruptie in het land, het is de schuld van Daniel. Worden vrijhandelsverdragen getekend, het is de schuld van Daniel. Is de gezondheidszorg van een lamentabele kwaliteit, het is de schuld van Daniel. Worden te weinig investeringen aangetrokken, het is de schuld van Daniel. Is het land te katholiek, het is de schuld van Daniel. Is het land te socialistisch, het is de schuld van Daniel. Is het land te solidair, het is de schuld van Daniel. (En zo kan ik nog een tijdje doorgaan.)

Ik ben ten andere geen aanhanger van Daniel, maar ik vind het ook niet juist om alles wat mis loopt in het land in de schoenen van één enkele persoon te schuiven. Maar ’t is o zo verleidelijk en makkelijk om die Daniel het boetekleed te doen aantrekken, terwijl de werkelijkheid eigenlijk veel ingewikkelder in mekaar zit en er historische en sociale analyses moeten gemaakt worden. Het botte referentiekader van het land hier dient om de politiek in België uit de doeken te doen. Wie steunt een dappere, kritische, intelligente pers in Nicaragua?

* Doelend op president Daniel Ortega, sinds 2007 ’s lands eerste man…

Regen!

Gepost op dinsdag 20 april 2010 door heleen - Tags: Actualiteit |

Vrijdag, zaterdag en gisteren (maandag) heeft het al geregend. Met deze drie grote regenbuien zou het regenseizoen moeten begonnen zijn. Dit is vroeg in vergelijking met vorig jaar. Dit keer geen lange periodes van ’proberen’ met kleine motregens. Neen, dit jaar vroeg en heftig. Hopelijk blijft het zo en wordt er dit jaar wel iets geoogst. (In januari liepen de internationale organisaties de streek plat om ’voedselhulp’ te geven. Nueva Segovia was - en is - een gebied met hongersnood dit jaar).

Het begin van deze ’winter’ luidt meteen ook het einde van mijn laatste ’zomer’ in Nicaragua in...

Als abortus geen verworven vrouwenrecht is...

Gepost op dinsdag 6 april 2010 door heleen - Tags: Actualiteit |

Het zijn al een paar weken dat ook Jeta vertrokken is. Blond en Duits en vroedvrouw. We hebben veel tijd samen doorgebracht en ze heeft me een boel bijgebracht over de wondere wereld der zwangere vrouw (en de o-zo-vreselijke-brute-Nicaraguaanse-gynaecoloog)… Met enkele zwangere vrouwen maakte ze gipsen buiken en borsten. De Casa Materna van Ocotal hangt er nu vol van…

Over kindjes kopen in Nicaragua schreef ik vroeger al iets. In Ortega-land is abortus verboden en strafbaar. Van een oud-revolutionair zou je anders verwachten, maar om de presidentszetel bij de verkiezingen van 2006 veilig te stellen, moest een pact gesloten worden met de katholieke kerk. In ruil voor politieke steun van de kerk, zou abortus in Nicaragua een wrede misdaad blijven. Zo was de deal.

Van tijd tot tijd duikt er in de kranten dan een triest verhaal op dat de nodige polemieken uitlokt. Nu weer met Amalia. “Amalia” is een jonge vrouw bij wie kanker is vastgesteld. Wil ze niet aftakelen aan de ziekte, dan is chemotherapie een uitweg. Maar Amalia is zwanger en dan wordt de situatie moeilijk in Nicaragua.

Abortus kan hier niet. Mag niet. De kerk zegt van ‘neen’ en de president en zijn vrouw zeggen ook van ‘neen’. Verschillende mensenrechtenorganisaties en vrouwenbewegingen lobbyen voor het recht op abortus, op z’n minst toch therapeutische abortus. Wanneer het leven van een zwangere vrouw in gevaar is, dan moet volgens de ’democratische’ politiek resoluut voor de baby gekozen worden.

Amalia mocht dus geen chemotherapie krijgen. Maar aangezien haar verhaal de pers haalde en onder druk van verschillende instanties die therapeutische abortus uit de strafwet willen halen, heeft het Ministerie van Gezondheid een “speciale behandeling” gezocht om de kanker van Amalia toch te lijf te kunnen gaan. Ze zit al aan haar derde sessie en de ontwikkeling van de vrucht wordt “van dichtbij gevolgd”…

Kenbe fèm

Gepost op woensdag 13 januari 2010 door heleen - Tags: Actualiteit |

Eind 2005 zaten we met enkele Belgische missionarissen rond een tafel in ‘Mon Rêve’ in Port-au-Prince in Haïti. Wij, jong en idealistisch en blank zijnde, leuterden over het feit dat Haïti toch alle mogelijke ellende gekend had en dat het toch wel niet slechter kon gaan, alleen maar beter.

Lachend zeiden zei: “Maar dat zeggen wij al 30 jaar…”

En nu – vier jaar later – die aardbeving…

Aanvulsel van een paar dagen later: Ik net dat Mon Rêve met de grond is gelijk gemaakt...

Fotoreeks

Gepost op zondag 6 december 2009 door heleen - Tags: Actualiteit |

Ik ken de man niet, maar ik kreeg deze link doorgestuurd. Een fotoreeks van een dikke twee minuten lang met het stadsleven in Nicaragua. Mijn leven in het noorden ziet er iets anders uit, maar de stad is zo.

Hasta la victoria siempre?

Gepost op zondag 6 december 2009 door heleen - Tags: Actualiteit | Politiek |

Vorige week waren alle ogen in de wereld gericht op Honduras waar een nieuwe president werd verkozen. Minder dan een handvol landen (waaronder de Verenigde Staten), hebben de verkiezingen erkend. Maar aangezien de organiserende regering dankzij een militaire staatsgreep (Latijns-Amerika anno 2009!) aan de macht is gekomen, is het algemene oordeel in de wereld dat die verkiezingen weinig legitimiteit genieten. Die staatsgreep was er gekomen nadat de toenmalige president (Zelaya) een volksraadpleging wou organiseren over het al dan niet wijzigen van de grondwet. Dit zou hem hebben toegelaten om zich opnieuw verkiesbaar te stellen. Daarop volgde dus de staatsgreep van 28 juni en de pseudoverkiezingen van 29 november waar de oppositie niet aan deel nam.

Sinds 19 oktober is iets gelijkaardigs aan het gebeuren in Nicaragua, maar de wereld pikt het nieuws blijkbaar niet op. Het gaat niet goed met Centraal-Amerika…

Wat is er precies gebeurd in Nicaragua?

In de grondwet staat een artikel dat belet dat een president meer dan twee ambtstermijnen vervult. Huidig president Daniel Ortega was in 1984 al eens tot president verkozen en sinds de verkiezingen van 2007, bekleedt hij de post weer. In 2011 wordt weer het feest van de democratie gevierd en in principe mag hij dus niet meer deelnemen.

Dit was zo tot 19 oktober.

Een week voor die bewuste maandag kreeg het Nicaraguaanse hooggerechtshof de petitie van de president en een collectief van 109 burgemeesters (die tot dezelfde Frente-partij van Ortega behoren), om die barrière uit de grondwet te schrappen. Nicaragua is een heel gepolariseerd land: het hooggerechtshof telt 16 rechters: de helft met Frente-kleur, de andere helft met liberale kleur. Die 19de waren 6 Frente-rechters en 3 plaatsvervangers bijeen geroepen om die grondwet dus te wijzigen. Fluitje van een cent.

De correcte regels van het spel voor een grondwetswijziging in Nicaragua gaan via een goedkeuring met een tweederde meerderheid in het parlement. Daar heeft het Frente echter geen meerderheid. Na het nieuws van de beslissing van het hooggerechtshof reageerde Ortega dat de wijziging in stenen geschreven staat en dus onwijzigbaar is. “Mijn tegenkandidaten moeten zich niet opjagen en zich gewoon goed voorbereiden op de volgende verkiezingen", was zijn reactie.

Op 21 november volgden grote manifestaties in Managua. Enerzijds van Frente-aanhangers die de massale overwinning van de gemeenteraadsverkiezingen een jaar eerder vierden én de mogelijke herverkiezing van Daniel in 2011 (gedoopt als de “Grote Mars van de Overwinningen”). De tegenmanifestatie was georganiseerd door de liberalen om te betogen tegen de fraude bij de gemeenteraadsverkiezingen van vorig jaar én tegen het autoritarisme van Daniël met zijn manoeuvre van 19 oktober. De marsen zijn uitgedraaid op één dode en een 20-tal gewonden.

In andere Latijns-Amerikaanse landen (Venezula, Bolivië, Ecuador, Honduras) is de grondwetswijziging voor een herverkiezing van de president niet zonder slag of stoot verlopen. Wat wordt het met de stenen in Nicaragua?

Hiking in Nicaragua / Nueva Segovia

Gepost op zaterdag 28 november 2009 door heleen - Tags: Actualiteit | Ocotal | Omzwervingen | UNAG |

Gisteren is Katrijn met de zuiderzon vertrokken. Via Volens heeft ze drie maanden bij de UNAG gewerkt aan toeristische routes in het noorden van Nicaragua, in het departement van Nueva Segovia. Donderdagavond had ze voor haar vertrek, quiche gemaakt en ik heb gewoon veel te veel gegeten. Ongelofelijk lekker en veel te jammer dat we op de laatste avond moesten ontdekken dat haar quiche subliem is. Al die tijd heeft Katrijn samen met mensen van hier, paadjes afgelopen en die allemaal in kaart gebracht en in een verklarend boekje gegoten (in ware GR-stijl). Op dit eigenste moment bestaat het alleen nog maar in het Engels, maar het wordt ook naar het Spaans vertaald. Katrijn breit aan haar stage nog een reis door Nicaragua en daarna ook nog Peru (een beetje) en Bolivië. Eens ze terug in België is, komt er ook nog een speciale website om alle materiaal gratis toegankelijk te maken voor een zo groot mogelijk publiek. De strategieën zijn uitgewerkt, nu is het aan toeristen om de weg tot het hoge noorden van Nicaragua te vinden en om een groot stuk schoonheid te komen ontdekken. In primeur op www.nicavida.be:

Het boekje is hier te downloaden.



En ondertussen loopt het huis beetje bij beetje leeg. Martin vertrekt eind december en David vertrekt met de noorderzon in februari.
Is er iemand die een gezellig huis zoekt in Ocotal vanaf maart 2010?

Liquor store

Gepost op dinsdag 27 oktober 2009 door heleen - Tags: Actualiteit | Ocotal |

De nieuwste vettige roddel in Ocotal:

In de kazerne van de politie is sinds kort een echte likeurwinkel geopend. Je loopt er zo binnen en buiten en kan alle sterke alcohol aan sterk verminderde prijzen kopen.

Ter vergelijking: In de supermarkt kost een grote fles rum 9 euro en een sjiek. Bij de politie betaal je slechts 7 euro.
Een fles witte wijn uit Chili kost in het reguliere circuit 5 euro. Bij de vrienden van de politie kost je dat nog geen 3 euro.

En toch moet hier een verklaring voor bestaan...

Kinderen

Gepost op zondag 11 oktober 2009 door heleen - Tags: Actualiteit | Overpeinzingen |

Vorige week is Sylvia bevallen van een zoon. Een flinke man, 10 vingers en 10 tenen. Hij heeft nog altijd geen naam (is niet zo uitzonderlijk in Nicaragua), en van de papa is geen spoor. Een vogeltje. De jongen is met een keizersnede ter wereld gekomen en van de bevallingen die ik in mijn tijd hier in Nicaragua van dichtbij heb mogen meemaken, is er maar eentje van de zeven natuurlijk ter wereld gekomen. Boze tongen zeggen dat dit zo is omdat de gynaecologen daar meer centen aan verdienen. Oude vrouwtjes zeggen dat jonge deernes de dag van vandaag geen geboortegeweld meer kunnen verdragen en dat ze bij het minste pijntje, steen en been klagen. Een keizersnede is vaak echter een excuus om een sterilisatieoperatie te ondergaan. Veel kinderen is soms ook wel genoeg.

In Burkina was de gezondheidstoestand pure chaos en echt schrijnend. Uren in de blakende zon moeten lopen als je doodziek bent of in barensweeën verkeert, is geen lachtertje. Kom je dan in de stad aan, dan zijn de ziekenhuizen vaak een triest en ongelukkig oord. In Nicaragua is het gelukkig iets minder erg om ziek te zijn. Het is natuurlijk niet te vergelijken met een Europees land, en ik krijg ook nog wel kriebels als ik zo af en toe eens in een ziekenhuis moet zijn. Elk canton van de provincie Nueva Segovia (in totaal zijn er 12 cantons), heeft bijvoorbeeld een ziekenwagen die elke dag het hele canton doorcrosst met een dokter en een verpleger. Zieken worden verpleegd of worden naar Ocotal gebracht als het té ernstig is. Zwangere vrouwen worden ook goed begeleid. (Mede dankzij gewone dorpelingen die opgeleid zijn tot brigadisten en die hun diensten vrijwillig aanbieden.) De bevallingsdatum wordt uitgerekend en dan worden ze een week voor de geplande grote dag, naar de stad gestuurd om daar te bevallen.

In de stad komen die vrouwen dan in hun eentje aan in de ‘Casa Materna’ (het Moederhuis) waar ze moeten wachten tot hun kindje het levenslicht ziet. Ik woon vlak bij de Casa Materna en passeer daar elke dag. Laatst nog was Maribel er om te bevallen. De dokter had blijkbaar verkeerd gerekend want zo heeft ze drie weken moeten wachten in een stad waar ze niemand kent. En dat is ook altijd wat ik zie wanneer ik langs het Moederhuis passeer: vrouwen met een dikke buik die aan het wachten zijn...

En ik vind het eigenlijk heel triest. Als de vrouwen dan al een man hebben, dan is die in het dorp achtergebleven om op het huis te passen of om van een stukje vrijheid te profiteren. Veel te vaak is de vogel op tijd gevlogen, en moeten de vrouwen de hele klus alleen klaren (baren én opvoeden).

Laatst stond in de krant dat in 2008 (in Nicaragua), 1400 meisjes onder de 14 jaar bezwangerd zijn na verkrachting. En dit zijn dan nog alleen maar de gerapporteerde gevallen. Het leven in het dorp zwijgt veel dood. In één van de vrouwengroepen die we met de UNAG ondersteunen is er een vrouw die 15 kinderen heeft en nog altijd geen man. Geen enkele wilde de kinderen erkennen. En er zouden een paar kinderen van broers tussen zitten. Nu blijkt ze weer zwanger te zijn. Weer van een broer. Hoe boks je zo’n leven bij mekaar, vraag ik mij dan af?

Onthutsende cijfers in een ander krantenartikel: “Eén op veertien Afrikaanse vrouwen sterft tijdens zwangerschap”. In Sierra Leone heeft een vrouw één op acht kansen om te sterven tijdens de zwangerschap of arbeid. In Singapore is dat 1/3000.

Ethiopië, een land met 80 miljoen inwoners, telt bijvoorbeeld slechts 133 gynaecologen, 147 chirurgen, 569 vroedvrouwen en 5000 verpleegsters. “Vier procent van de ziekenhuizen kan een keizersnede uitvoeren, twee procent kan bloedtransfusies doen”, zegt Muna Abdullah van het VN-Bevolkingsfonds (UNFPA).

En wat moet ík met die cijfers die in mijn hoofd blijven rondspoken?

Susucayan

Gepost op zondag 6 september 2009 door heleen - Tags: Actualiteit | Omzwervingen |

Het regenseizoen zit op de helft: de eerste rode bonen zijn geoogst en de maïs wordt ook al binnen gehaald. Het verhaal van de bonen is dit jaar triest: per 100 pond (zo’n 45 kilo), krijgt de boer vandaag amper 10 euro terwijl dat vorig jaar meer dan het dubbele was. Het oogsten van de maïs gaat ook altijd gepaard met een hele rits feestelijkheden in vele dorpen. Voorbije zondag was het Maïsfeest in Susucayan. Naast het klassieke gespeech en gezang op een podium, het zich-om-ter-snelst-bezatten met chicha (gefermenteerd maïswater) en gesnoep en gesneukel langs de vele stalletjes, was er dit keer ook meer.

Ossenkarren trekken praalwagens waarop een jonkman en een jonkvrouw pronken. Het kader waarin ze zich bevinden, is helemaal gemaakt van maïs: de blaadjes die rond de kolf zitten, de kolf zelf, de stengels, de zaadjes. Het meest fenomenaal vond ik de ezel waarvan het haar gemaakt was van de draadjes haar die in de maïskolf zitten. Let ook op de kledij van het meisje: alleen maar maïszaadjes (en de muiltjes met maïshaar!)

Hoe herken je een “echte” Nicaraguaan

Gepost op woensdag 12 augustus 2009 door heleen - Tags: Actualiteit |

Ik krijg van tijd tot tijd zo wel eens van die stroperige of grappige dingen toegestuurd via mail, maar nu is er eentje dat ik ook hier wel wil posten.

Het is een powerpoint (vind je hierboven) die enkele kenmerken opsomt die een “echte” Nicaraguaan typeren (ik voldoe voorlopig enkel aan de eerste twee criteria):

1. Hij heeft altijd een fles nationale rum (Flor de Caña) in huis (in mijn geval: de zilveren om allerlei cocktails te maken; die van 7 jaar om het puur te houden). In de ijskast staat ook altijd Toña (heb de Victoria gelaten voor wat hij was, want ik heb intussen werk gemaakt van mijn integratie en moet dus Toña drinken – veel verschil is er echter niet)

2. Hij eet elke dag ‘gallo pinto’ (rijst met bonen: Pas op, zeg niet zomaar ‘rijst met bonen’ want het is verdorie een kunst om hem ‘a point’ te krijgen...)

3. Hij praat luid en snel.

4. Hij gebruikt veel vulgaire / populaire taal (Jodido, Jueputa, Púchica, ala Chocho, Que Salvaje...)

5. Tijdens feestjes schreeuwt de Nicaraguaan boven de muziek uit.

6. Hij heeft wel altijd een familielid in de Verenigde Staten of in Costa Rica. (Soms zelfs de helft van de familie).

En dan komt nog een lange lijst van typisch nicaraguaanse uitdrukkingen in het Spaans...

En tot slot:
“Een nica is niet zomaar iemand: het is de meest "waanzinnige” “brother” die er is!!!”

Nicaragua, dertig jaar na 19 juli 1979

Gepost op woensdag 24 juni 2009 door heleen - Tags: Actualiteit | Politiek |

Deze maand in MO*magazine: een stukje over de dertigste verjaardag van een vrij Nicaragua. Je vindt het artikel op volgende pagina.

Beven

Gepost op donderdag 28 mei 2009 door heleen - Tags: Actualiteit |

Vannacht rond halfdrie werden we weer wakker geschud door een aardbeving. Mijn bed schudde een halve minuut. 7.1 dit keer op de schaal van Richter met een epicentrum in Honduras. Doden noch gewonden in Nicaragua.

In het hele Amerikaanse continent zijn intussen al gevallen van de Mexicaanse griep vastgesteld, behalve in Nicaragua. En dit is - zo heb ik laatst gehoord - omdat god met Nicaragua is.

WHO: eat this!

Beven

Gepost op dinsdag 31 maart 2009 door heleen - Tags: Actualiteit |

Vanmorgen heeft het hier gebeefd. Om 11u50 plaatselijke tijd trrrrrrilde ons kantoor een beetje. Muren schokten lichtjes, maar alles bleef recht. 5 op de schaal van Richter. Tien minuten later weer een kleintje (4.1). De laatste heb ik niet gevoeld. Doden noch gewonden. Een 28-tal huizen zouden beschadigd zijn.

Voor wie donderdag in Ocotal mocht zijn: feest in huis (19 uur)
(Heleen is één jaar in Nicaragua - Halleluja)

Pi-dag en the day after

Gepost op zondag 15 maart 2009 door heleen - Tags: Actualiteit | Politiek | Thuis |

Vandaag zijn er historische presidentsverkiezingen in El Salvador. Een land dat sinds zijn onafhankelijkheid bestuurd is door conservatieven, liberalen en militaire dictaturen. Er is uitzicht dat de rechtse ARENA-partij van Rodrigo Ávila dit keer verslagen wordt door de linkse Mauricio Funes van het FMLN (Frente Farabundo Martí para la Liberación Nacional). Het FMLN is als een zusterpartij van het Nicaraguaanse FSLN (Frente Sandinista de Liberación Nacional) van Daniel Ortega. Beiden horen onder de Chávez-paraplu.

Eén van onze boeren had in februari deelgenomen aan een cursus over Solidaire Economie in El Salvador. De boer in kwestie is een vurige verdediger van het Frente (FSLN) en heeft in den vreemde openlijk zijn steun betuigd aan de broeders en zusters van het FMLN. Blijkbaar voert ARENA ginds campagne met slogans dat El Salvador hetzelfde lot te wachten staat als Nicaragua wanneer het Frente er ook aan de macht zou komen. Sinds Daniel hier president is, zouden de mensen hier immers omkomen van de honger…

En die stelling wou onze boer dus ontkrachten. Hij figureert in een pro-FMLN televisiespot waarin hij met handen en voeten uitlegt dat hij als Nicaraguaan niet verhongert. Integendeel. Sinds het Frente aan de macht is in Nicaragua, is er nog nooit zoveel voor de armen gedaan (dixit de boer).

Hij is solidair tot op het thuisfront. Wanneer je zijn erf binnenkomt, maken twee Frente-vlaggen duidelijk welk vlees er in de kuip zit.

Gisteren was het π-dag (0314). De goden wisten dat en stuurden een pizza-expert naar Ocotal. Feest in huis.

Rosario

Gepost op zondag 18 januari 2009 door heleen - Tags: Politiek |

De Venezolaanse president Hugo Chávez is een trouwe bondgenoot van onze Nicaraguaanse president Daniel Ortega. Nicaragua krijgt olie en kan dan met de verkoop van dat zwarte goud, sociale projecten in het land opzetten. Mijn buren zijn grote fans van beide heren. De adoratie weerspiegelt zich zelfs in hun kerststal. Voor het kindje Jezus heeft Lucililla allerlei politieke taferelen in klei geboetseerd: de winnaars van de gemeenteraadsverkiezingen van afgelopen november, de kiescommissie, de boeren en hun cadeau van Chávez (kippen, varkens, koeien, zaad,…), maar het ontroerendste vind ik het trio Chávez (L) - Rosario Murillo - Ortega (R).

Rosario is de echtgenote van de president en coördinator van de ‘Raad van Communicatie en Burgerschap ten gunste van Ontwikkeling en Sociaal Welzijn’ (!) (heeft ook nog een rits andere functies). Ze valt op door haar exuberante stijl: hippiekleren, weelderige juwelen en een sterke make-up (en wat mislukte plastische chirurgie). Mijn buurvrouw heeft het allemaal mooi in het beeldje gegoten. Het is bijna een karikatuur. Zeker die lippen. De fallusachtige dingen op de foto zijn microfoons. Het tafereel stelt namelijk een persconferentie voor.

Papieren site

Gepost op vrijdag 2 januari 2009 door heleen - Tags: Actualiteit | Omzwervingen | UNAG |

Voor wie internetloos is of nog altijd liever papier leest, dan kan je hier een papieren versie van www.nicavida.be van de voorbije 9 maanden downloaden (en afprinten). Een kleine oplage is in de kerstvakantie al rondgedeeld geweest. Er staat (bijna) niks meer of minder in dan op deze site. Niks gemist dus als je ’n trouwe bezoeker bent...

Verkiezingskoorts

Gepost op maandag 10 november 2008 door heleen - Tags: Actualiteit | Politiek |

Gisteren was het een grote dag in Nicaragua: gemeenteraadsverkiezingen in het hele land. De koorts begon al eind september en de hele maand oktober was het van het goede teveel. John Lennons Spaanse versie van ‘Give peace a chance’ en de ‘Ode an die Freude’ schalden de voorbije weken iets te veel door de straten. Maar het is voorbij. Vandaag (maandag) werd uitgeroepen tot vrije dag opdat iedereen uitbundig feest zou kunnen vieren. Zonder alcohol, want die wordt buiten de huiskamers niet geschonken. Het feest is een lange optocht van sympathisanten met roodzwarte vlaggen die door de stad trekken op toeterende auto’s, brommers en ringende fietsen…

Relativiteit van dag tot dag

Gepost op dinsdag 28 oktober 2008 door heleen - Tags: Actualiteit | Overpeinzingen |

Gisteren stond er een allesrelativerende cartoon in De Standaard. Ik vond hem zo goed dat ik hem hier ook wou vastzetten. Financiële crisissen zijn erg, maar de tristesse is relatief.






Vandaag stond er dan een echte foto in dezelfde krant over de bakken ellende die Congo weer over zich heen krijgt. Werken in de tropen, het is een stiel waarin je hardnekkig moet vechten tegen alle wanhoop...

De glimlach van een jaguar

Gepost op zaterdag 11 oktober 2008 door heleen - Tags: Actualiteit | Geschiedenis | Overpeinzingen |

22 jaar geleden was Salman Rushdie als schrijver uitgenodigd in Nicaragua. De drie weken ontmoetingen met mensen hadden zo’n indruk op hem nagelaten dat hij er een boek over schreef: The Jaguar Smile (De glimlach van een jaguar). De omverwerping van de Somoza-dictaturen lag al zeven jaar achter de rug, en de Sandinisten leverden een nieuwe bittere strijd met contra-revolutionairen. Die contra vonden geld en wapens bij Uncle Sam.

Op zijn reis wordt Rushdie meegetroond langs ’s lands notabelen: politici, schrijvers en – natuurlijk – dichters. Zijn kijk van toen op het Sandinistisch regime is kritisch maar hij wil het regime wel een kans geven. Een land dat uit 43 jaar dictatuur komt, moet natuurlijk zijn hele toekomst opnieuw uitvinden en dat gebeurt met vallen en opstaan…

In die tijd werd de al te kritische krant ‘La Prensa’ gecensureerd. Een Sandinistisch opiniemaker vergelijkt de actie met een moeder wiens kind ziek is. ‘Ze gaat er toch ook zo snel mogelijk mee naar het ziekenhuis zonder zich eerst zorgen te maken over haar make-up.’ Rushdie: ‘Dus persvrijheid is eigenlijk enkel opsmuk?’ Het gezicht van de man klaart op en hij knikt enthousiast: ‘Opsmuk, ja, dat is het woord.’

Liefde en haat in verkiezingstijden

Gepost op zaterdag 11 oktober 2008 door heleen - Tags: Actualiteit | Politiek |

Enkele belangrijke ronde punten in de hoofdstad Managua zijn ingenomen door mannen en vrouwen gekleed in T-shirts met het opschrift “Liefde is sterker dan haat” (“El amor es más fuerte que el odio”). Ze maken deel uit van de “Bidden tegen haat”-campagne , een initiatief van het FSLN van Daniel Ortega. Een grote logistieke actie is op touw gezet zodat de kwezeltjes geen kou en honger moeten leiden.

Ze slijten er hun dagen al biddend tegen de haat die “rechtse” rakkers in de media verspreiden. Ze hebben kruisen en spandoeken bij zich. Ze vechten tegen de duivel. Tegen de feministen, tegen de journalisten en ander slechts. Ze bidden tegen zij die tegen Daniel Ortega zijn.

Een collega van mij is Colombiaan en merkte fijntjes op dat de slogan erg slecht gekozen is omdat er geen rijm in zit. “El amor es más fuerte que la muerte” (“Liefde is sterker dan de dood”). Dát rijmt tenminste.

Op 9 november zijn hier in het land gemeenteraadsverkiezingen. Zal de liefde het halen?

Reporter: Nicaragua

Gepost op woensdag 8 oktober 2008 door heleen - Tags: Geschiedenis | Politiek | UNAG |

“Vroeg of laat maken ze me kapot, dacht hij en hij wachtte en wachtte, maar het kwam er niet van. Ook niet toen ze ook op nationaal vlak weer aan de macht kwamen. Hij vormde een coöperatie samen met zijn buren, die ook suikerriet verbouwen. En we hebben maar één bekommernis, zegt Don Wil, ons land bewerken, ons bedrijf uitbreiden.”

Aan het woord is Wilfredo, een boer die lid is van een suikerrietcoöperatie die door de UNAG ondersteund wordt met middelen van Vredeseilanden. Meer van dit kan je lezen in Reporter/Nicaragua, een magazine dat twee keer per jaar verschijnt en waarin een journalist zijn of haar eigen kijk geeft op de activiteiten van Vredeseilanden.

Het nummer van juni 2008 gaat over Nicaragua en de partners van Vredeseilanden in het land. Het is een voortreffelijk stukje informatie: Journaliste Liesbet Walckiers vertelt over geschiedenis en toekomst en tekent verhalen op van boeren en UNAG-collega’s. (op pagina 14: collega Armando!)

Het magazine is hier in PDF te downloaden. (1.6 MB)

Recordoogsten in Nicaragua dankzij hoge voedselprijzen

Gepost op vrijdag 26 september 2008 door heleen - Tags: Actualiteit | UNAG |

Hoe vergaat het de Nicaraguaanse campesino in tijden van uit de pan swingende voedselprijzen? Lees er meer over op Wim zijn journalistieke website.

Brakzand (arena salada?)

Gepost op dinsdag 16 september 2008 door heleen - Tags: Actualiteit |

Wim heeft iets leuks geschreven over een oude knarrende Nederlandse boot die een nieuw leven begint op een Nicaraguaans zoetwatermeer. Lees het volledige artikel hier.

Hier woon ik...

Gepost op vrijdag 22 augustus 2008 door - Tags: Ocotal | Thuis |

In het kleine stadje Ocotal, midden in de bergen van Nueva Segovia.

Duizenden Nicaraguanen op straat na brand op volksmarkt

Gepost op woensdag 13 augustus 2008 door - Tags: Actualiteit |

Een hevige brand op de markt Mercado Oriental in de Nicaraguaanse hoofdstad Managua vernielt 1502 kramen en veroorzaakt voor miljoenen euro’s aan materiële schade. De brand komt niet als een verrassing: door de ongebreidelde wildgroei had de ramp veel groter kunnen zijn…

Lees meer.

Bescheiden Olympische ambitie

Gepost op vrijdag 8 augustus 2008 door - Tags: Actualiteit |

"Een medaille halen? Een onmogelijke droom." De Nicaraguaanse kranten zijn niet erg optimistisch over de kansen van ’s lands zes atleten die aan de Spelen zullen deelnemen, in atletiek, zwemmen en gewichtheffen. De olijke Nicaraguaanse delegatie is overigens als allerlaatste in Peking toegekomen, net voor het begin van de Spelen.

Regenwandeling

Gepost op maandag 4 augustus 2008 door - Tags: Ocotal | Omzwervingen |

Van 15 juli tot 15 augustus beleeft Nicaragua zijn jaarlijkse hittegolf, een warmere en drogere periode midden in het regenseizoen. Dat het toch kan regenen, hebben we ook gisteren gemerkt, tijdens een bergwandeling in de buurt van Ocotal.

Nicaraguaanse presidentsvrouw drinkt… Perrier

Gepost op donderdag 31 juli 2008 door - Tags: Politiek |

“Ze kleedt zich als hippie, maar leeft als een koningin. Ze praat over socialisme, maar ze consumeert als een kapitalist, ” schrijft de Nicaraguaanse krant La Prensa over Rosario Murillo, vrouw van Sandinistisch president Daniel Ortega.

Rosario blijkt enkel nog mineraalwater van het merk Perrier te drinken. Een liter van dat water kost meer dan de twee dollar waar dagelijks drie kwart van de bevolking van moet rondkomen…

Luchtaanval

Gepost op donderdag 24 juli 2008 door - Tags: Geschiedenis | Ocotal |

Ons stadje Ocotal heeft de weinig benijdenswaardige eer de eerste stad ooit te zijn waarop een luchtbombardement werd uitgevoerd. Dat gebeurde op het eind van de jaren twintig van vorige eeuw, toen generaal Augusto Sandino, later het grote voorbeeld voor de Sandinisten, voor een landhervorming en tegen de Amerikaanse bezetting van het land vocht.

In juli 1927 verwierp Sandino een ultimatum om de wapens neer te leggen, en op 16 juli - midden in de nacht - viel hij de Amerikaanse legerbasis in Ocotal aan, het huidige Casa de cultura (zie foto) dat zijn naam draagt. Om 14.35uur stuurde het Amerikaanse leger echter vijf tweedekkers die de stad gedurende een uur met meer dan 300 fragmentatiebommen bestookten. Sandino moest zijn aanval staken en zag zich gedwongen in de toekomst minder directe confrontaties aan te gaan. Met succes voerde hij een guerrillaoorlog die in 1933 leidde tot het einde van de militaire aanwezigheid van de VS in Nicaragua.

Middagmaal

Gepost op woensdag 23 juli 2008 door - Tags: Eten en drinken | Ocotal |

Elke middag eten we in een restaurantje – comedor – in het centrum van Ocotal. Het is een soort buffet waarbij je allerlei lekkernijen op je bordje krijgt (rijst, rode bonen, gebakken banaan, guacamole, salade en meer zulks), samen met een vers vruchtensapje. Eten doe je bij voorkeur op de binnenplaats onder de kleurrijke parasols en de mangoboom. Smakelijk!

Over Nicaragua

Gepost op vrijdag 6 juni 2008 door - Tags: Geschiedenis |

Zo omschreef Julio Cortázar ons nieuwe vaderland:

"A Nicaragua tan violentamente dulce"

Wel en wee van mij.

Wonen en werk in Ocotal, in het noorden van Nicaragua.

Een poging om
te delen...