|
Home
> Archief
Archief
- December 2009
Nand is geboren
Gepost op woensdag 23 december 2009
door heleen
- Tags:
Thuis |
 Nand heeft vandaag het levenslicht gezien. Iedereen blij (vooral hij denk ik nadat hij 9 maanden in de buik van mijn zus heeft gezeten). Flinke baby van 3.6 kg en 51 cm. Feestfeestfeest. Meer foto’s volgen dra.
Sneeuw
Gepost op zondag 20 december 2009
door heleen
- Tags:
Vertrek |
Het is één van mijn favorieten: “It’s all about love" van Thomas Vinterberg. Het einde van de film is memorabel en de beelden staan voor altijd in mijn geheugen gebrand. Sean Penn zit in een vliegtuig en hij belt naar zijn jongere broer John. Hij is op weg naar Jakarta en is bang. Bang omdat het overal op de wereld sneeuwt en het vliegtuig nergens kan landen. Hij hangt nonchalant te wiegen in een openstaande poort van het vliegtuig en vertelt dat zijn rapport over ‘De Staat Van De Wereld’ af is. Het gaat over de Liefde.
Op een vlucht tussen Nicaragua en België zit ik ‘Sneeuw’ van Orhan Pamuk te lezen. 12 lange jaren heeft het hoofdpersonage in Frankfurt geleefd en zoekt zijn thuisland Turkije opnieuw op. Wat moest gebeuren, was voorbestemd:
Het plan was om vanavond thuis met de familie kaas en stokbrood en rode wijn te eten en te drinken. Maar het lot heeft er anders over beslist. Ik zit in een vijfsterrenhotel in Frankfurt. Zaventem was vandaag dichtgesneeuwd en ondanks het feit dat we meer dan een half uur boven Brussel rondjes hebben zitten draaien, zijn we door brandstoftekort moeten uitwijken naar Frankfurt. Vijf uur in het vliegtuig moeten zitten wachten (ik sta er nog altijd van versteld hoe zó veel mensen in zo’n kleine ruimte toch blijkbaar genoeg tact hebben om de pech niet nog zuurder te maken). Uiteindelijk werd het laatste stukje vlucht afgelast (Frankfurt – Brussel) en moest het hele “Chicago-vliegtuig” van pure miserie in dit luxehotel blijven eten en slapen. Morgenochtend zouden we naar Brussel kunnen afvliegen.
Blijkbaar is het weer in heel Europa slecht. Volgens de informatie die hier rondgaat, zijn alle andere grote luchthavens ook gesloten. Ook Frankfurt is deze namiddag uiteindelijk dicht gegaan.
Het was al slecht begonnen in Managua. Mijn oorspronkelijke vlucht had vertraging en ik zou mijn aansluitingen missen. Een alternatief was een route waardoor ik pas op zondagavond zou aankomen in plaats van zondagmorgen. Maar ik moet de hostess blijkbaar heel overtuigend hebben aangekeken (“mijn zus moet morgen bevallen!”) dat ze zich nog wat extra zoekmoeite heeft getroost en mij een route vond waardoor ik zelfs vroeger dan gepland zou aankomen. Ik content.
Ik kwam met vertraging aan in Chicago waar de één na de andere vlucht geannuleerd werd. De Amerikaanse oostkust had sneeuwoverlast waardoor daar ook al niet kon geland worden. Met vertraging kon onze vlucht toch vertrekken, maar we zijn vandaag nooit op onze eindbestemming geraakt.
Alhoewel ik vanavond het liefst van al gewoon thuis was geweest, geniet ik wel van het hele circus. Sinds de ellende begon, zit iedereen praatjes met iedereen te maken. Het begint steevast: ‘van waar ben jij?’ gevolgd door ‘en waar ga je naartoe?’. Het bejaarde koppel dat kerst komt vieren met de zoon die in Bologna woont. De man die op weg is naar India om de feesten met zijn broer door te brengen. De Colombiaan die in Chicago woont maar op weg is naar Madrid waar een vriendin op hem wacht en vanwaar ze samen verder reizen naar Marokko om er ‘op kamelen te gaan rijden’. Het Afro-Amerikaanse koppel dat op weg is naar Kenia om opa te bezoeken. De Brit die met zijn vrouw uiteindelijk in een seksshop op de luchthaven was beland om proper ondergoed te kopen. Tientallen verhalen en een hoop solidariteit, omdat gedeelde smart het voor iedereen een beetje draaglijker maakt.
Ik geniet ervan. Morgen hopelijk écht naar huis vliegen.
Update van maandag: in de late namiddag thuis gekomen (bijna twee dagen later dan voorzien) en al mijn bagage was niet mee. Ik ken wel bijna het halve vliegtuig... Waarschijnlijk hebben nog nooit zoveel mensen op dezelfde dag mij een ’Vrolijk Kerstfeest’ gewenst.
Update van donderdag: Op kerstavond (om 18.15 uur!!!) werd mijn verloren bagage thuis bezorgd. De man van de pakjesdienst wou zelfs geen koffie, hij "was gehaast". Hij moest op kerstavond en kerstdag pakjes rondbrengen. Dus ook verloren valiezen. Wat een apenland hier...
Fotoreeks
Gepost op zondag 6 december 2009
door heleen
- Tags:
Actualiteit |
Ik ken de man niet, maar ik kreeg deze link doorgestuurd. Een fotoreeks van een dikke twee minuten lang met het stadsleven in Nicaragua. Mijn leven in het noorden ziet er iets anders uit, maar de stad is zo.
Hasta la victoria siempre?
Gepost op zondag 6 december 2009
door heleen
- Tags:
Actualiteit |
Politiek |
Vorige week waren alle ogen in de wereld gericht op Honduras waar een nieuwe president werd verkozen. Minder dan een handvol landen (waaronder de Verenigde Staten), hebben de verkiezingen erkend. Maar aangezien de organiserende regering dankzij een militaire staatsgreep (Latijns-Amerika anno 2009!) aan de macht is gekomen, is het algemene oordeel in de wereld dat die verkiezingen weinig legitimiteit genieten. Die staatsgreep was er gekomen nadat de toenmalige president (Zelaya) een volksraadpleging wou organiseren over het al dan niet wijzigen van de grondwet. Dit zou hem hebben toegelaten om zich opnieuw verkiesbaar te stellen. Daarop volgde dus de staatsgreep van 28 juni en de pseudoverkiezingen van 29 november waar de oppositie niet aan deel nam.
Sinds 19 oktober is iets gelijkaardigs aan het gebeuren in Nicaragua, maar de wereld pikt het nieuws blijkbaar niet op. Het gaat niet goed met Centraal-Amerika…
Wat is er precies gebeurd in Nicaragua?
In de grondwet staat een artikel dat belet dat een president meer dan twee ambtstermijnen vervult. Huidig president Daniel Ortega was in 1984 al eens tot president verkozen en sinds de verkiezingen van 2007, bekleedt hij de post weer. In 2011 wordt weer het feest van de democratie gevierd en in principe mag hij dus niet meer deelnemen.
Dit was zo tot 19 oktober.
Een week voor die bewuste maandag kreeg het Nicaraguaanse hooggerechtshof de petitie van de president en een collectief van 109 burgemeesters (die tot dezelfde Frente-partij van Ortega behoren), om die barrière uit de grondwet te schrappen. Nicaragua is een heel gepolariseerd land: het hooggerechtshof telt 16 rechters: de helft met Frente-kleur, de andere helft met liberale kleur. Die 19de waren 6 Frente-rechters en 3 plaatsvervangers bijeen geroepen om die grondwet dus te wijzigen. Fluitje van een cent.
De correcte regels van het spel voor een grondwetswijziging in Nicaragua gaan via een goedkeuring met een tweederde meerderheid in het parlement. Daar heeft het Frente echter geen meerderheid. Na het nieuws van de beslissing van het hooggerechtshof reageerde Ortega dat de wijziging in stenen geschreven staat en dus onwijzigbaar is. “Mijn tegenkandidaten moeten zich niet opjagen en zich gewoon goed voorbereiden op de volgende verkiezingen", was zijn reactie.
Op 21 november volgden grote manifestaties in Managua. Enerzijds van Frente-aanhangers die de massale overwinning van de gemeenteraadsverkiezingen een jaar eerder vierden én de mogelijke herverkiezing van Daniel in 2011 (gedoopt als de “Grote Mars van de Overwinningen”). De tegenmanifestatie was georganiseerd door de liberalen om te betogen tegen de fraude bij de gemeenteraadsverkiezingen van vorig jaar én tegen het autoritarisme van Daniël met zijn manoeuvre van 19 oktober. De marsen zijn uitgedraaid op één dode en een 20-tal gewonden.
In andere Latijns-Amerikaanse landen (Venezula, Bolivië, Ecuador, Honduras) is de grondwetswijziging voor een herverkiezing van de president niet zonder slag of stoot verlopen. Wat wordt het met de stenen in Nicaragua?
"En weet je waarom hij niet perfect was?"
Gepost op zaterdag 5 december 2009
door heleen
- Tags:
Thuis |
Eerder schreef ik al over de twee gekke broers op de hoek van onze straat. Vanavond liepen we mekaar weer tegen het lijf en hij vertelde mij over zijn studie van de zon en de maan. Aan de sterren begint hij niet, want “dan zou hij zijn hoofd wel eens kunnen verbranden.”
“En weet je waarom de eerste mens niet perfect was?"
“Neen.”
“Omdat toen Adam zijn vrouw kreeg, hij niet content was. Als ze je een vrouw geven, dan moet je content zijn, zelfs met een oudje. Ikzelf zou serieus content zijn met een oud madammeke. Niewaar?”
Kwijt
Gepost op zaterdag 5 december 2009
door heleen
- Tags:
Thuis |
UNAG |
Gisteren was zo’n dag waarop ik aan het eind op wolkjes naar huis vloog. Las Jimeritas, de vrouwengroep die kwaliteitssnoep in Ocotal commercialiseert, had een recordverkoop gehaald; met de collega’s hadden we in een ongekende harmonie (iedereen zet zijn karaktertje eens opzij…) samen gewerkt om iets af te krijgen en de deadline voor het rapport voor een project van de Canadezen was gehaald. Ik was euforisch.
Onze nieuwste huisgenoot was er in geslaagd om de nieuwste boekhoudster op het werk, met een date te versieren (een liefdesgedicht reciterend was hij op zijn knieën gevallen: kan niet mislukken). Toen puntje bij paaltje kwam, zag zij dat echter niet zitten en riep mijn hulp in. Ik stelde voor om samen te koken en daarna een film te zien. Iedereen akkoord en ik liep nog snel langs de winkel om inkopen te doen.
Tot ik vanmorgen mijn computer niet vond. Ik was die blijkbaar vergeten op te halen in de supermarkt toen ik er vertrok. Men vraagt altijd dat je je zakken afgeeft aan een balie om diefstal te vermijden. Je haalt die dan bij het buitengaan weer op.
De computer lag er vanmorgen nog, geen man overboord dus. Maar ik moet gisteren ook mijn pennenzak met twee USB-sticks zijn kwijt gespeeld. Ben vanmorgen overal waar mogelijk gaan zoeken, maar heb niets teruggevonden.
De euforie van gisteren had slechter kunnen aflopen. Stel u voor dat ik álles ook écht was kwijt geweest… Die pennenzak komt wel weer boven water. Het moet.
P.S.: Bijna 10 dagen na datum, zijn de USB-sticks terecht. Ze zaten verloren te wachten in een passieve schuif van mijn bureau tot ik ze vandaag zou vinden. Halleluja!
| 
