Gepost op dinsdag 31 maart 2009
door heleen
- Tags:
Actualiteit |
Vanmorgen heeft het hier gebeefd. Om 11u50 plaatselijke tijd trrrrrrilde ons kantoor een beetje. Muren schokten lichtjes, maar alles bleef recht. 5 op de schaal van Richter. Tien minuten later weer een kleintje (4.1). De laatste heb ik niet gevoeld. Doden noch gewonden. Een 28-tal huizen zouden beschadigd zijn.
Voor wie donderdag in Ocotal mocht zijn: feest in huis (19 uur) (Heleen is één jaar in Nicaragua - Halleluja)
Allen erheen
Gepost op vrijdag 27 maart 2009
door heleen
- Tags:
Thuis |
In de jaren ’80 leek het er op dat een klein onbeduidend woestijnland (Burkina Faso) wel eens de geschiedenis van het Afrikaanse continent zou kunnen veranderen met Thomas Sankara. In de paasweek (woensdag 8 april vanaf 19 uur) is er een Sankara-avond in het Zuiderpershuis in Antwerpen: breek de sleur in crisistijden en zoek er wat hoop.
Om 19 uur wordt de documentaire getoond ‘Thomas Sankara, l’homme intègre’. Om duimen en vingers bij af te likken! (We hebben deze film een paar keer in de bibliotheek van Ouahigouya getoond. Het kippenvelmoment bij het zitten tussen al dat jong geweld dat droomt van een ander Afrika, is er één dat ik koester...).
Om 20.30 uur is er dan de dansvoorstelling ‘Quand j’étais révolutionnaire’ van Serge Aimé Coulibaly (o.m. les Ballets C. de la B. en Sidi Larbi Cherkaoui) uit Rijsel (Frankrijk / maar waarschijnlijk met een hart in Burkina).
’Cette pièce donne la parole à celui qui ne supporte plus l’indifférence des autres, qui ne supporte plus le regard critique des autres, qui se réfugie dans le passé pour espérer trouver l’ombre d’une fierté, pour espérer trouver une certaine reconnaissance. Le texte, la musique, la danse de ‘Quand j’étais révolutionnaire’ répondront à un seul désir : celui de faire passer l’émotion pour mieux interpeller l’autre.’
Gepost op zaterdag 21 maart 2009
door heleen
- Tags:
Overpeinzingen |
Deze week een professionele dip gehad. Weer eens aan den lijve moeten ondervinden hoe westerse “ontwikkelingsdeskundigen” meer kwaad dan goed doen.
Twee collega’s van mij hadden vorig jaar veel bloed, zweet en tranen gestoken in de begeleiding van een suikercoöperatieve. Veel vrije tijd ook. Nu was er een Midden-Europese ontwikkelingsorganisatie (namen noemen is zinloos) die vond dat dat werk niet goed genoeg gedaan was en daarom stuurden ze deze week een ‘expert’ die het allemaal nog eens zou overdoen. Ik heb de man bezig gezien, en het was triest: hij kon de koe niet bij de horens vatten en wist van geen hout pijlen te maken. Bleef maar zinloze vragen stellen en de boeren bleven maar zinloze antwoorden geven, goed wetende dat het een spelletje is waarbij de expert op het einde “iets wil geven” en zij “iets willen krijgen” (geld bijvoorbeeld…) Mijn collega’s knikten braaf en speelden ook mee.
Ik heb mij bij mijn collega’s verontschuldigd voor die hautaine westerse houding. Het blijft dweilen met de kraan open. Ik kan alleen maar proberen het zelf beter te doen…
Vandaag zijn er historische presidentsverkiezingen in El Salvador. Een land dat sinds zijn onafhankelijkheid bestuurd is door conservatieven, liberalen en militaire dictaturen. Er is uitzicht dat de rechtse ARENA-partij van Rodrigo Ávila dit keer verslagen wordt door de linkse Mauricio Funes van het FMLN (Frente Farabundo Martí para la Liberación Nacional). Het FMLN is als een zusterpartij van het Nicaraguaanse FSLN (Frente Sandinista de Liberación Nacional) van Daniel Ortega. Beiden horen onder de Chávez-paraplu.
Eén van onze boeren had in februari deelgenomen aan een cursus over Solidaire Economie in El Salvador. De boer in kwestie is een vurige verdediger van het Frente (FSLN) en heeft in den vreemde openlijk zijn steun betuigd aan de broeders en zusters van het FMLN. Blijkbaar voert ARENA ginds campagne met slogans dat El Salvador hetzelfde lot te wachten staat als Nicaragua wanneer het Frente er ook aan de macht zou komen. Sinds Daniel hier president is, zouden de mensen hier immers omkomen van de honger…
En die stelling wou onze boer dus ontkrachten. Hij figureert in een pro-FMLN televisiespot waarin hij met handen en voeten uitlegt dat hij als Nicaraguaan niet verhongert. Integendeel. Sinds het Frente aan de macht is in Nicaragua, is er nog nooit zoveel voor de armen gedaan (dixit de boer).
Hij is solidair tot op het thuisfront. Wanneer je zijn erf binnenkomt, maken twee Frente-vlaggen duidelijk welk vlees er in de kuip zit.
Gisteren was het π-dag (0314). De goden wisten dat en stuurden een pizza-expert naar Ocotal. Feest in huis.
Een dag met Heleen
Gepost op vrijdag 13 maart 2009
door heleen
- Tags:
UNAG |
Deze week was de communicatieverantwoordelijke van Volens op bezoek bij de UNAG. De bedoeling was om ‘een dag met Heleen’ door te brengen. Kwestie van mijn werk bij de UNAG concreet genoeg te maken om te delen met het thuisfront. Het resultaat zal binnenkort in tekst, geluid en beeld op de website van Volens te zien zijn. Meer nieuws wanneer het online staat…
Nous serons tous des Européens
Gepost op zondag 8 maart 2009
door heleen
- Tags:
Thuis |
Zet een hoop Europeanen rond een keukentafel – en het gesprek gaat al snel over ‘de Polen’. Iedereen kent zo wel enkele indianenverhalen over onze Europese broeders. Want, laat ons wel verstaan, er schuilt niks van discriminatie achter die koffiepraat: de conclusie is altijd dat wij iets nieuws en moois van hen kunnen leren. Het mooiste dat ik in lange tijd gehoord heb, gaat over de Poolse taxi’s in Londen. De traditionele zwarte taxi’s hebben een goede reputatie: snel, betrouwbaar, veilig (alhoewel…) en… duur!
Je wordt niet zomaar black cab driver: blijkbaar doorloop je een opleiding van drie jaar (!) waarin je op een brommertje en met een Londens stratenplan in de hand, de hele stad als je broekzak moet leren kennen. En nu zijn daar de Polen bij gekomen die een GPS’je in een – waarschijnlijk – Poolse auto installeren en je met de glimlach tegen een eerlijk tarief brengen waar je moet zijn. Hoe Europees…
Zondag
Gepost op maandag 2 maart 2009
door heleen
- Tags:
Thuis |
Zondag was een dag tot meerdere eer en glorie van Heleen. Een hele dag lekker lui geweest. Gelezen, mijn tweewekelijkse was gedaan en in de hangmat gelegen. De voorbije week was het huis een kiekenkot geweest en de lange dagen hadden zo hun tol geëist. Ik had het verdiend, denk ik.
Naar mooie muziek geluisterd (zie de youtube hieronder) en veel te lekker gekookt ’s avonds. De foto rechts is mijn lievelingsplekje in huis: tegen de avond wanneer de zon moe wordt, schijnt de gloed in de keuken. Als ik ’s morgens mijn tanden poets, dan sta ik hier ook en kijk uit op de grote kokosboom.
En verder: nog altijd crisis in de wereld?
Blijkbaar komen mensen ook op mijn site terecht als ze ’Belgische kolonisten in Nicaragua’ googelen. Vreemd.
Wel en wee van mij.
Wonen en werk in Ocotal, in het noorden van Nicaragua.
