|
Home
> Archief
Archief
- Januari 2009
...
Gepost op zondag 25 januari 2009
door heleen
- Tags:
Overpeinzingen |
Rosario
Gepost op zondag 18 januari 2009
door heleen
- Tags:
Politiek |
De Venezolaanse president Hugo Chávez is een trouwe bondgenoot van onze Nicaraguaanse president Daniel Ortega. Nicaragua krijgt olie en kan dan met de verkoop van dat zwarte goud, sociale projecten in het land opzetten. Mijn buren zijn grote fans van beide heren. De adoratie weerspiegelt zich zelfs in hun kerststal. Voor het kindje Jezus heeft Lucililla allerlei politieke taferelen in klei geboetseerd: de winnaars van de gemeenteraadsverkiezingen van afgelopen november, de kiescommissie, de boeren en hun cadeau van Chávez (kippen, varkens, koeien, zaad,…), maar het ontroerendste vind ik het trio Chávez (L) - Rosario Murillo - Ortega (R).
Rosario is de echtgenote van de president en coördinator van de ‘Raad van Communicatie en Burgerschap ten gunste van Ontwikkeling en Sociaal Welzijn’ (!) (heeft ook nog een rits andere functies). Ze valt op door haar exuberante stijl: hippiekleren, weelderige juwelen en een sterke make-up (en wat mislukte plastische chirurgie). Mijn buurvrouw heeft het allemaal mooi in het beeldje gegoten. Het is bijna een karikatuur. Zeker die lippen.
De fallusachtige dingen op de foto zijn microfoons. Het tafereel stelt namelijk een persconferentie voor.
Jeans
Gepost op maandag 12 januari 2009
door heleen
- Tags:
Thuis |
Ik heb een nieuwe broek. Een jeansbroek. Sinds ik die draag is het onvoorstelbaar hoeveel mensen mij zeggen dat ik eindelijk Nica geworden ben. Ontbreekt nog het geruite hemd en een échte cowboyhoed. Ah ja, en natuurlijk een dikke laag make-up. De weg van de integratie is lang, heel lang...
Ramón
Gepost op zondag 11 januari 2009
door heleen
- Tags:
Thuis |
Vrijdag was het de verjaardag van Ramón, één van de buurjongens. Vandaag pas werden alle vriendjes, vriendinnetjes, ooms, tantes en natuurlijk ook de buurvrouw uitgenodigd voor het feestje. Ramón is een showbeest: hij danst als achtjarige met de sensualiteit van een oude bok en lipt expressief klassiekers mee (‘tus pechos cántaros de miel’: ‘jouw honingborsten’). Muziek en dans zijn de constante op een verjaardagsfeestje. Vriendjes en vriendinnetjes (zus Maritsa leidt het allemaal in goede banen) worden om beurten een ezelsstaart van papier in de handen gestopt en geblinddoekt. Ze worden op het midden van de dansvloer gedropt en moeten dan blindelings naar de muur lopen waar een tekening van een ezel zonder staart hangt. De papieren staart moeten ze dan – zonder vals te spelen – op de juiste plaats hangen. De omringende kinderen gieren dat het een lust is: ‘dat ze danst’ (en op dat bevel zakt het meisje heupwiegend naar beneden), ‘naar boven’, ‘naar beneden’. Het is zo’n kakofonie dat de zoeker eigenlijk weinig aan de informatie heeft. ‘Links’ en ‘rechts’ wordt niet geroepen. Dat is blijkbaar een categorie te moeilijk voor de kinderen.
 De climax is het kapot slaan van de piñata: een grote versierde papieren pop die ze (opnieuw om de beurt) met een houten stok te lijf gaan. Wanneer de genadeslag wordt toegediend en al het snoep dat erin zat op de grond valt, wordt er getrokken en gesleurd om toch maar zoveel mogelijk in de eigen zak te kunnen steken.
Maar het meest memorabele van het feestje was de kerststal die morgen afgebroken wordt. Mijn overburen hebben op hun terras een grote kerststal gebouwd van wel drie bij drie meter. Een kleine Maria en Jozef, een groot kindje Jezus en heel veel speelgoed, lichtjes, kaarsjes, namaakrotsen, takken, bellen en nog meer van dat. Het speelgoed (autootjes, poppen, keukengerei) behoort aan de kinderen en kleinkinderen van de hele familie. Ik begrijp niet goed het waarom, maar het is in elk geval prachtig.
Belgrado
Gepost op zaterdag 10 januari 2009
door heleen
- Tags:
Overpeinzingen |
België – Bélgica.
Belg zijn – Ser belga.
Mijn nationaliteit is vaak de oorzaak van flauwe grapjes. ‘Verga’ in het Spaans (‘berga’ uitgesproken met een flauwe ‘r’ zodat het al snel op ‘belga’ lijkt), is het mannelijk geslachtsdeel. Kan je je sommige ogen voorstellen (en de daaropvolgende grijns) als ik zeg dat ik ‘belga’ ben…?
Aardrijkskundige kennis is vaak een ramp. ‘Wat is de hoofdstad van Afrika?’, was de vraag die volgde op mijn statement wat ik in een vroeger leven deed.
Ik houd het meer en meer bij het simpele feit dat ik Europeaan ben (wat ook beter overkomt gezien het politieke gepruts in mijn o-zo-rijke-land). Soms schat ik de achtergrond van mijn gesprekspartner in en kan het dan toch weer niet laten. ‘De Bélgica’ zeg ik dan.
‘Is Belgrado de hoofdstad van België?’
Ik kan er wel inkomen, in die logica. De hoofdstad van NicarAGUA is ook ManAGUA. Waarom BELGrado dan ook niet van BELGië?
Was het allemaal maar zo simpel. Alle leerkrachten aardrijkskunde zouden zonder werk zitten.
Thuis
Gepost op zondag 4 januari 2009
door heleen
- Tags:
Thuis |
Vertrek |
Ben terug in Ocotal sinds vanmiddag.
Als het niet meer sneeuwt, dan verft men het voetpad in de Kartuizersstraat wit. Dit kan alleen maar België zijn.
Ben teruggevlogen over Newark (New York). Ben er op klaarlichte dag geland en weer opgestegen. Twee keer ijl geworden in het hoofd van de adembenemende skyline. Zelfs naar lucht moeten happen toen het vliegtuig naar beneden ging in plaats van naar boven.
Ik ben er in geslaagd om twee gloeilampjes met kleine fitting zonder scherven in Ocotal te krijgen.
Papieren site
Gepost op vrijdag 2 januari 2009
door heleen
- Tags:
Actualiteit |
Omzwervingen |
UNAG |
Voor wie internetloos is of nog altijd liever papier leest, dan kan je hier een papieren versie van www.nicavida.be van de voorbije 9 maanden downloaden (en afprinten). Een kleine oplage is in de kerstvakantie al rondgedeeld geweest. Er staat (bijna) niks meer of minder in dan op deze site. Niks gemist dus als je ’n trouwe bezoeker bent...
| 
