Watersnood in Nicaragua
Gepost op dinsdag 24 augustus 2010
door heleen
- Tags:
Actualiteit |
Vorige week meer dan twee uur vast gezeten aan een brug die overspoeld was door de rivier: moeten wachten tot het water gezakt was vooraleer we verder konden...
Vandaag met eigen ogen gezien hoe slecht de situatie voor heel het noorden van Nueva Segovia er uit ziet nu er een stuk van de weg in Orosi is weggespoeld. Al het leven dat achter dit punt ligt, is afgesloten van bevoorrading. Het leger heeft zijn spiksplinternieuwe Russische vrachtwagens van stal kunnen halen om een voorlopige weg door een weide te harden.
De balk bovenaan de foto is echt geen brug: het is de boord van de weg die bestond uit gewapend beton en daardoor is blijven hangen. Het "gat" dat achterblijft is wat de kracht van het water heeft meegevoerd...
Oven in brand
Gepost op vrijdag 20 augustus 2010
door heleen
- Tags:
UNAG |
Vandaag hebben we de oven in El Cuyal in brand gestoken. Binnen mijn thema van voedselverwerking zijn we de afgelopen jaren niet alleen bezig geweest met het ondersteunen van vrouwengroepen met hun kleinbedrijf (technisch en organisatorisch), maar via occasionele financiële steun hebben we ook een heel klein beetje (juist genoeg!) infrastructuurwerken kunnen doen.
Het ontbrak de bakkerij in El Cuyal, een dorp in het Chorotega territorium, nog aan een nieuwe, goede oven. Naar het voorbeeld van wat we eerder in Poza Galana hebben gebouwd, hebben de negen vrouwen nu ook een houtbesparende steenoven. Het heeft wat voeten in de aarde gehad om een goed en betaalbaar idee uit te dokteren, maar voor minder dan 200 dollar staat er nu een oven die tot meer dan de helft minder hout verbruikt in vergelijking met traditionele ovens. (We zijn een technische fiche van het bouwwerk aan het opmaken zodat het idee andere projecten tot nut kan zijn...)
En vandaag hebben we die samen met de mensen van Poza Galana in brand gestoken zodat de steunbalken omvielen en hij goed kan uitdrogen. (Het was spannend omdat er nooit een garantie is dat de oven op dat moment niet in mekaar stuikt, maar neen, hij was sterk genoeg.)
Het is een pareltje. Dit soort ovens is geniaal goed...
Mexico
Gepost op zaterdag 7 augustus 2010
door heleen
- Tags:
Omzwervingen |
Mexico is intussen alweer een geklasseerd hoofdstuk. Twaalf dagen lang heb ik alles (of toch heel veel) over confiserie geleerd. 920 foto’s van techniekjes en exotische ingrediënten, een boel literatuur en vooral heel veel goesting om met al die nieuwe kennis iets te doen.
Het was niet goed begonnen toen ik van Ocotal naar Managua buste en mijn zwarte koffer verwisseld bleek te zijn met die van iemand die ergens anders al was afgestapt. Ik ben dus op vakantie vertrokken met één T-shirt, één broek en gelukkig nog de overlevingsvoorraad die ik in mijn kleine rugzak bij mij had. Intussen is de koffer alweer terecht, en ik heb mij perfect gerealiseerd dat vakantie met weinig kleren écht wel geen onoverkomelijk probleem is (je staat alleen elke dag te wassen).
Foto’s dus van de cursus, de mini-tripjes naar Veracruz, het leven in San Luís Potosí en Guanajuato.
 Het moeilijkste deel van de cursus: chocolade temperen, schelpen maken en vullen. Het laagje chocolade om de praline dicht te maken is technisch een huzarenstukje.
De eitjes zoals wij ze ook kennen: in zonneversie zoals in het Engels, in sterrenversie zoals in het Spaans. Eigenlijk helemaal niet zo moeilijk: de basis is gelatine en met zetmeelvormen is de creativiteit onbeperkt. Met twee potjes druk je de vormen in de zetmeel en klaar. Hier is het hart van het eitje gemaakt met mangosap!
Het snoepje waar ik met UNAG-ogen het meest enthousiast over was: appelsientjes die ook in citroen- en watermeloenkleuren kunnen gemaakt worden. Simpele ingrediëntenlijst en geen grote investeringen nodig om in vormen te gieten. Dit wordt ongetwijfeld nog in Nicaragua vervolgd!
Wat ik het lekkerste vond: marshmellows met een laagje aardbeigelei en dit allemaal gedrenkt in bittere chocolade: hemels...
Versuikerde pindanootjes...
En ik heb natuurlijk ook de magische truuk geleerd om een perfecte gel te maken voor ons mangosnoepje: rechts hoe het niet moet, links hoe het wel moet.
En dan het leven zoals het was buiten de cursus: de shock met de Mexicaanse consumptiemaatschappij, een zotte reis naar Veracruz (de kwallen in het aquarium en de marimbaspelers), de "vegetarische" "mole" waar ik al jaren van droomde om die ooit in Mexico te eten (maar die mij omwille van de grote hoeveelheid vet, slecht bevallen is), het salondansen op een plein in San Luís Potosí (in mijn ideale wereld worden er op vrijdagavond om 19 uur dansavonden georganiseerd in de stad...). En daaronder enkele foto’s van Guanajuato, de wieg van de Mexicaanse onafhankelijkheid. Het land en deze stad lopen zot voor de feestelijkheden in september wanneer de verjaardag dit keer voor de 200ste keer gevierd wordt. Naast deze historische link, kent Guanajuato ook een mummiemuseum waar lijken uitgestald zijn. Door de fysische omstandigheden van de begraafplaats, werden de lijken op een natuurlijke manier gemummificeerd en deze curiosa trekken veel volk. Ik incluis
Ik had misschien iets meer willen lachen in die twee weken...
Gratis
Gepost op vrijdag 6 augustus 2010
door heleen
- Tags:
Overpeinzingen |
Ik kwam deze morgen aan op kantoor en ik zag dat Luís de stoelen in een pick-up aan het laden was. Met een compleet gebrek aan feeling van ’t moment, vroeg Heleen waar het feest was.
Zijn broer was gestorven. Zelfde vader, andere moeder. Maar toch zijn broer.
Hij was 46 jaar en laat drie kinderen achter.
Hij lag al 18 dagen in een ziekenhuis in de hoofdstad. Enkele dagen daarvoor voelde hij zich een beetje ziekjes en was naar een dokter in het ziekenhuis geweest. Er was die avond niemand die hem kon ontvangen en daarom ging hij ’s anderendaags naar de medische post in zijn wijk in Ocotal. Ze moeten hem een “vervallen” injectie gegeven hebben voor een beetje hoofdpijn en misselijkheid. Of hij moet allergisch geweest zijn aan het medicijn. Ik ben geen dokter om te oordelen wat de oorzaak is van iemand die een injectie krijgt, vier stappen zet, in mekaar stort en wiens lichaam helemaal begint op te zwellen tot de huid ervan scheurt.
Gratis gezondheidszorg: het is toch een medaille met een heel zwarte kant.
| 
